Tag: postrock

Zespół Lira Vega to, jak pisze serbska prasa muzyczna, najjaśniejsza gwiazda na muzycznym firmamencie Serbii.
Zespół tworzy muzykę określaną jako post – rock czerpiąc inspirację zarówno z muzyki klasycznej, jak i naiwnej. Ich koncerty są niezwykle przemyślanymi widowiskami scenicznymi, podczas których unikalną atmosferę tworzy wokalistka zespołu Zoja Borovčanin, będąca w jednej chwili aniołem, a w drugiej wiedźmą. Jej styl śpiewania porównuje się z wczesną Bjork lub Patti Smith.

W tym przypadku wstep jest zbędny. Nawet na prośbę o kilka słów o zespole – Havoc radził raczej posłuchać muzyki. Ja zrobię to samo – koniecznie sięgnijcie po nowy album BLINDEAD, być może zachęci was do tego poniższa rozmowa.

Dzięki Absorption Music odkryłem kolejny bardzo dobry zespół. Zdecydowanie powinniście posłuchać muzyki Triad. Warto poświęcić trochę czasu i odkryć fantastyczny kawał progresywnej muzyki tworzonej przez zespół z Wenezueli. „Blood + Karma” jest jednym z najlepszych albumów, które dane mi było usłyszeć w tym roku… zdecydowanie go polecam. Zadałem kilka pytań członkom zespołu, zachęcam więc do przeczytania poniższego wywiadu. Panie i Panowie przedstawiam zespół TRIAD.

Po tym jak opublikowaliśmy recenzję debiutanckiego albumu grupy DBS i ogłosiliśmy konkurs na temat zespołu zostaliśmy zasypani setkami odpowiedzi…Pomyślałem sobie wtedy, że pewnie spora grupa ludzi byłaby zainteresowana przeczytaniem wywiadu z członkami zespołu… Zapraszam do przeczytania wywiadu z Oscarem i Sepandem z Days Between Stations…

Poznaniacy grają kosmicznego post rocka, albo post- rockowego space rocka, nie pozbawionego pewnej dozy ambientu i elektroniki. Jak zwał tak zwał, ważne że ich muzyka wynosi ponad ziemię, pozwala sie uwolnić, od siły przyciągania żmudnej codzienności, aby móc przynajmniej na chwilę odlecieć.

Podsumowując. „Event Horizon” to kawał ciekawego post rocka. Płyta wielu zalet ale i kilku wad. W muzyce tkwi jednak spory potencjał i jestem przekonany, że kolejny album rzuci słuchaczy na kolana.

Bardzo dobry album, dość pozytywnie zaskakujący zarówno z postrockowego jak i djentowego punktu widzenia. Głęboko prorefleksyjny koncept, w który warto się wgryźć… Ciekawa teoria i w sumie kojąca pointa.

„The Four Trees” to nie jest dzieło wybitne i aby móc wyłapać walory tego krążka trzeba być w odpowiednim nastroju.

Szczery, przejmujący, poruszający hołd, którzy złożyli muzycy, mieszkańcy tamtych okolic, nazistowskim ofiarom. Hołd i w pewnym sensie apel, aby nie pozostawać „Bystanders” – tymi którzy beznamiętnie stoją obok, w odniesieniu do takich wydarzeń.

Z post- rockiem jest podobnie, jak z muzyką progresywną. Ma zagorzałe, ale dosyć hermetyczne grono zwolenników

Na nowy materiał trzeba było czekać 4 lata, ale warto było. Jako budulca do swojej nowej muzyki, użyli podobnego materiału (progresywno, psychodeliczno, post rockowo, industrialne komponenty.)

Słuchając „Limbosis”, kołują mi w głowie przeróżne muzyczne nazwy, które mogły mieć wpływ na muzykę Poznaniaków: Tool, Type O Negative, ale również i Pink Floyd (zwłaszcza wczesny)!

Płyta miesiąca – Kwiecień 2019

Post rockowa grupa A.Armada w 2008 roku uraczyła nas debiutanckim krążkiem nakładem Golden Antenna Records. W skład grupy wchodzą muzycy znani z innego podobnego tworu – mianowicie zespołu Maserati.