Tag: metal

Z pewnością wiele kapel metalowych na świecie zastanawia się nad właściwą nazwą dla swojego zespołu. Dobra i chwytliwa nazwa powinna przecież jednocześnie określać muzykę, jaką dany zespół wykonuje. No właśnie: jak jednym słowem odzwierciedlić ciężar gatunkowy muzyki metalowej? Najlepiej chyba posłużyć się wyrazem, który jednoznacznie kojarzy się z czymś mocnym, twardym, ciężkim, rozgniatającym. Weźmy na przykład taki… traktor. Jest odpowiednio ciężki, wjedzie na trudny teren. Pasuje!

Tragedy Machine to w zasadzie nie zespół. Jest to projekt muzyczny stworzony przez dwóch braci Kyle’a i Ian’a Wintenstein będących frontmanami w zespole Digital Summer pochodzącym z Phoenix w Arizonie. Opisując najprościej postanowili oni kultywować dalej tradycję heavy/melodyjnego grania rockowego swojego poprzedniego zespołu ale dołożyli do tego swój koncept, którego nie dane było im wykorzystać w Digital Summer.

Czwarta płyta, zwróciła jeszcze większą moją uwagę, z dwóch powodów. Po pierwsze tematycznie jest to pierwszy koncept zespołu. A futurystyczna historia w ujęciu nowoczesnego rocka musi zabrzmieć intrygująco. Do tego pozytywnie nakręciłem się kwestią rychłej wizyty grupy w naszym kraju (zarówno jako support na dwóch koncertach Maiden, jak i na samodzielnym koncercie).

OCTOBER TIDE nie porywa się na odkrywanie nowych lądów, eksperymentowanie. Panowie zdecydowali się na zgłębianie grobowości własnego oblicza i to wychodzi im naprawdę nieźle.

Dlatego jeżeli lubicie nuty przygnębienia pozbawione nośnych elementów, bez wątpienia rozsmakujecie się w zawartości „Winged Waltz”.

Ten materiał śmiało można pokazać na każdym liczącym się zagranicznym rynku muzycznym, obciachu nie będzie.

Jaki więc jest „RBMK-1000”? Pesymistyczny i posępny niczym Czerwony Las czy opuszczona Prypeć. Ciężki jak konstrukcja nowego sarkofagu Arki. Wymagający od słuchacza skupienia i uwagi by w pełni go docenić. Polecam ten album nie tylko fanom „Stalkera” (zarówno tego komputerowego jak i filmowego z 1979 roku), ale również osobom, które chcą posłuchać dobrego metalowego albumu.

Zarówno tytuł, jak i nazwa zespołu stanowią znak ostrzegawczy, że przyjdzie stawić czoła dziełu delikatnie rzecz ujmując niekomfortowemu powszechnemu odbiory. No i dobrze.

Płyta miażdży, czaruje, intryguje, imponuje – sprawdźcie sami, nie pożałujecie!

Znajdą tu dla siebie coś zarówno sympatycy Emperor, jak i fani Orphaned Land.

Całkiem przyzwoity album, który w miarę lepszego poznania systematycznie zyskuje na wartości!

Wraz z „Monstereophonic (Theaterror vs. Demonarchy)” grupa nabrała wiatru w żagle i oby na tej fali uniesienia wznosili się jak najdłużej.

„Dream Awakening” można opisać bardzo krótko – piękno w najczystszej postaci.

Doskonały debiut świetnego zespołu, który już na starcie zawiesił sobie wysoko poprzeczkę.