Tag: death metal

Nie mamy tu do czynienia z typowym, prostym graniem, nastawionym na dźwiękowy łomot, lecz by w pełni docenić walory opisywanej płyty, wymaga jest odrobina skupienia i uwagi.

Mocny, skondensowany i wypełniony po brzegi niszczycielską siłą, a każdy jego element idealnie brzmi i współgra w tym muzycznym szaleństwie.

„Echoes Of The Tortured” to bardzo dobry, starannie zagrany album. Cóż, jego twórcom nie można odmówić muzycznych umiejętności.

Dość powiedzieć, że najnowsza płyta Ulcera, to żadne rzewne wspominki o archaicznym brzmieniu, lecz porywająca mroczna rozrywka, najwyższej jakości.

Już od pierwszych chwil walą z grubej rury, jak warszawska Czajka, nie pozostawiając złudzeń, że ten gęsty strumień srogich dźwięków ciężko będzie zatrzymać.

Growlujący wokalista wypruwa dosłownie flaki, a reszta mu wtóruje w rytm metalowej zadymy. Jest tu coś z death metalu, momentami słychać wpływy doom metalu, by innym razem poczuć się nieco gotycko.

Nisko, wolno i ciężko – „daleko ponad zwykłą miarę”. Taka idea przyświeca działaniom Sandbreakera i świetnie się w tym sprawdza.

To krwiste i soczyste danie. Właściwie przyrządzone i ciekawie podane. Smakuje całkiem świeżo, a człek jest po nim syty i kontent.

Drugi album Thy Art Is Murder to smakowita – kusząca pozycja dla sympatyków technicznych odmian ekstremalnego metalu. „Hate” to tłusta dawka ciężaru, szybkości i piekielnego chaosu. Muzyka niczym bestia z okładki, nie bierze jeńców tylko zbiera śmiertelne żniwo – ogień i zniszczenie. Przygotujecie się na dźwiękową masakrę!

Byłem przekonany, że „Wolfpack” będzie stanowił stylistyczną kontynuację doskonałego debiutu i w sumie nawet ciężko rozważać inne rozwiązanie. Tak się jednak nie stało – zamiast eksploracji pokładów klasycznego death metalu, panowie zboczyli z kursu zahaczając o nieco inne rejony metalowego grania. W miejsce atmosferycznej korzenności gatunku postawiono barbarzyńską surowość spod znaku black’n’rolla (takie porównanie przyszło mi na myśl). To swego rodzaju mikstura przesycona duchem MOTÖRHEAD z naleciałościami zmetalowionego punka, ale także i skandynawskich odmian drapieżnej prostoty spod znaku chociażby DARKTHRONE.

Z pewnością to znaczący album na muzycznym rynku. Jeden z najlepszych jakie ukazały się ostatnimi czasy.

W tym przypadku, mamy do czynienia z konkretnym albumem, któremu warto poświęcić chwilę uwagi. W zamian, odwdzięczy się interesującą porcją żywiołowej muzyki, której najzwyczajniej dobrze się słucha.

Komu bliskie są metalowe bombardowania siejące spustoszenie na lewo i prawo niech czuje się zaproszony. Vedonist ma dla niego nie lada niespodziankę, wobec której nie przejdzie obojętnie. To nowoczesny, a przy tym techniczny death metal – „A Clockwork Chaos” z pewnością odciśnie swoje piętno wśród wyznawców CIĘŻKICH brzmień i nie ma się co temu dziwić – w przypadku takich dźwięków nie może być inaczej!

Wszytko starannie wyważono, wymieszano i połączono, w efekcie czego powstał bardzo zgrabnie skrojony materiał.