TRIGGERING MYTH, A – 2006 – The Remedy of Abstraction

1. Now That My House Has Burned Down, I Have a Beautiful View of the Moon (5:11)
2. The Remedy of Abstraction (7:53)
3. Her Softening Sorrow (8:12)
4. Not Even Wrong (7:59)
5. Rudyard’s Raging Natural (2:32)
6. Shakespeare’s Strippers (4:55)
7. The Eisenhour Slumber (4:33)
8. When Emily Dickinson Learned To Lunge (8:09)
9. The Last Resort (2:34)

Rok wydania 2006
Wydawca: The Laser’s Edge


Ilekroć przychodzi mi ochota ( a jest to relatywnie często) na oderwanie się od mojego ulubionego rocka progresywnego skierowuję ucho na wydawnictwa z rejonów nieco bliższych jazzu, nigdy jednak w pełni ich nie przekraczających. Ten styk gatunków jazzu i rocka owocował w historii ostatnich kilkudziesięciu lat niejednym znakomitym albumem i miał niejednego uznanego przedstawiciela.
Tym razem zaproponowałem sobie ostatnią, szóstą już, płytę amerykańskiego duetu A Triggering Myth.
Multiinstrumentaliści, faworyzujący instrumenty klawiszowe, Rick Eddy oraz Tim Drumheller mają za soba już dwudziestoletni okres współpracy. Każdorazowo zapraszają do nagrań muzyków, uzupełniających instrumentalne spektrum. W przypadku płyty The Remedy Of Abstraction wśród gości zdecydowanie na wyróżnienie zasługuje skrzypek Akihisa Tsuboy, którego zacny wpływ na końcowy efekt daje się szybko i jednoznacznie zauważyć.

Album zawiera 9 odseparowanych nagrań.
Korespondujący z okładką i rozpoczynający całość Now That My House Has Burned Down I Have a Beautiful View of the Moon jest swojego rodzaju eksperymentem i po pierwszym słuchaniu nie do końca może przypaść do gustu. Podobnie jest z When Emily Dickinson Learned To Lunge.
Na szczęście szerokim frontem na ratunek spieszą wszystkie pozostałe nagrania. Tu już odnajdziemy próbki kunsztu gatunku – świetny warsztat, separację dźwięku, bogatą aranżację, bogactwo nastrojów oraz stosowną linię melodyczną.
Każdy z instrumentów można sledzić niemal indywidualnie, każdemu towarzyszy wirtuozeria.
Prym wiodą dźwięki instrumentów klawiszowych w tym pianina, które znakomicie wypada w pierwszoplanowej roli na tle skomplikowanych układów dżwiękowych.
Nie sposób przegapić świetnych fragmentów zawłaszczonych przez skrzypce.
Na szczególną uwagę zasługuje również sekcja rytmiczna. Bas i perkusja wydają się miejscami wręcz referencyjne, a dla większości rockowych kapel to niedoścignione wzorce.
Płytę, poza już wymienionymi, wypełniają rytmiczny, prawdziwie jazz rockowy, tytułowy The Remedy of Abstraction, liryczny Her Softening Sorrow, różnorodny w tonacji i układzie Not Even Wrong, żywiołowy i aspirujący do lidera Shakespeare’s Strippers oraz spokojny, nostalgiczny The Eisenhour Slumber.
Mamy jeszcze dwie miniatury muzyczne Rudyard’s Raging Natural oraz zamykający The Last Resort, które godnie uzupełniają materiał.

Oj warto, warto skręcać w te rejony, przynajmniej od czasu do czasu.
Zespół A Trigerring Myth nie proponuje myzyki łatwej w odbiorze, w zamian jednak mamy okazję do spotkania się z muzyką konkretną, szczerą i rzetelną.
Polecam Wszystkim, a najbardziej zwolennikom Return To Forever i Weather Report (ukłony dla niebios za te dary)

Dooobra płyta. 7/10

Krzysztof Pękala

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *