1. Psychomachia
2. Anioł
3. W Samotności
4. Droga
5. Koszmar
6. Bo nadszedł czas
7. Oczekując na sen
8. NDT
9. Ulubieńcy Bogów
10. Luminis
Wydawca: Rockers Publishing
Rok wydania: 2009
Mam od jakiegoś czasu w swoim posiadaniu zgrabnie wydaną płytkę,
„Primodium” , młodego zespołu z Jastrzębia Zdrój Symetria. Tworzą go
bardzo młodzi wykonawcy; Grzesiek Żygoń – wokal, Dominik Stypa – git.
solowa, Marcin Gałęcki – git. rytmiczna, Konrad Konopka – bas i Tomek
Krentusz – perkusja. Za to muzyka, jaką tworzą jest dojrzała, oscyluje w
hard rockowym ostrym brzmieniu, z ciekawymi tekstami. Zresztą warstwa
tekstowa, to autorska poezja śpiewana. Słowa utworów odnoszą się do
przeżyć muzyków (Grzęśka i Dominika).
„Anioł” – jako poszukiwanie czegoś co się utraciło, metafora
skradzionej wolności, podobnie „Droga” – jak gdyby dalsza część anioła,
niby utraconej części życia z pytaniem na skraju „dlaczego czasem lepiej
odejść jest niż żyć (by żyć?)” skierowanym wprost do słuchacza. Płyta
porusza też inne życiowe wątki: „Koszmar” – utwór opowiadający o
człowieku zamkniętym w pokoju bez klamek… ( metafora – nałogi, świat
wielu ludziom nie znany odzwierciedlony na przykładzie człowieka
chorego: zamkniecie – nałóg (np. narkomania) na samym końcu utworu
„wyciągnij mnie stąd”.
Z kolei w utworze „Ulubieńcy Bogów” refren skierowany jest bezpośrednio
do wybrańców, których życie odbiega od norm funkcjonowania zwykłych
ludzi (a takich wokół nas jest co nie miara).
Reasumując każdy z utworów na krążku opowiada odrębną historię, ma inny
przekaz. Płyta porusza podstawowe problemy i tym którzy potrafią czytać
pomiędzy wierszami naprawdę powinna dać do myślenia. Materiał
bezpośrednio skierowany jest do ludzi myślących , omijając zdecydowaną
większość zwykłych szarych odbiorców i kierując ten materiał w stronę
osób wymagających szukających czegoś co bardziej ambitne i chyba do
końca nie poznane.
Wsłuchując się uważnie w muzyczne dokonania Symetrii, można momentami
wychwycić Ich fascynacje zespołem Coma, poezja zaśpiewana w rytm
potężnie brzmiącej gitary Dominka.
Płyta jest świetnie wydana, nad szatą graficzną pracował 15 – letni
Paweł Grzonka, młody chłopak – sąsiad Dominika „z naprzeciwka”, który
na podstawie opowiadań tworzył obraz graficzny.
Wokal Grzegorza jest charakterystyczny i bardzo czysty. On sam mówi, że nie wzoruje się na nikim.
Ostatnio Symetria aktywnie radziła sobie w tzw. branży muzycznej, grając sporo koncertów…
Piszący tą recenzję, również postawił sobie za cel zorganizowanie dla nich koncertu w Koninie
aby mieć możliwość skonfrontowania , wydawnictwa płytowego z tym co grają na koncertach.
I o wynik tej konfrontacji jestem spokojny !
8/10
Ryszard Bazarnik
