1. The sky moves sideways phase one (18:37)
2. Dislocated day (5:24)
3. The moon touches your shoulder (5:40)
4. Prepare yourself (1:54)
5. Moonloop (17:04)
6. The sky moves sideways phase two (16:46)
Rok wydania: 1995
Wydawca: Delerium CD
„The Sky Moves Sideways” – wielu fanów zespołu uważa właśnie ten krążek
za najlepszy w dyskografii Porcupine Tree. Czy słusznie? Zapewne znajdą
się osoby, które będą miały odmienne zdanie, nie mniej chyba coś w tym
jest, a wydanego w 1995 roku albumu po dziś dzień słucha się
wyśmienicie.
W zasadzie tak jak i wcześniej tak i tu ciężko jeszcze mówić o zespole –
to raczej solowy projekt Stevena Wilsona wspartego w kolejnych utworach
muzykami w różnym składzie. Trzon albumu tworzy tytułowy „The sky moves
sideways” w dwóch, kilkunastominutowych odsłonach. Dużo tu
przestrzennego, kosmicznego brzmienia, które płynnie potrafi przejść do
dusznego, niemal klaustrofobicznego klimatu. Pojawiają się też elementy
grania psychodelicznego. W tej muzyce słychać, że tworząc ją Steven
Wilson był pełen pomysłów a twórcza wena go wręcz rozpierała.
Eksperymentuje i bawi się dźwiękami, obok chwil niemal transowych
pojawiają się nastrojowe akustyczne gitary a już po chwili oniryczne…
schizofreniczne dźwięki („The moon touches your shoulder”). Pulsujący
rytm i kosmos czyli „Prepare yourself” to raptem dwuminutowa pigułka
dźwięków wprowadzająca do rozbudowanego „Moonloop”, w którym słyszymy
niebiański głos Suzane Barbieri (to w tym utworze pojawia się również
niezwykle udany gitarowy motyw).
„The Sky Moves Sideways” to płyta, którą jak już zacznie się słuchać to
nie można przerwać w połowie, przerwanie odsłuchu musi skutkować
puszczeniem jej od początku. Dźwięki na niej zawarte najlepiej
funkcjonują jako całość. To monolit (choć bardzo urozmaicony) zamknięty
klamrą w postaci kompozycji tytułowej. Zresztą co ja tu będę się
rozwodził – zapewne większość z Was ten album zna, a kto jeszcze go nie
słyszał to szybciutko proszę nadrobić zaległości!;-)
9/10
Piotr Michalski
