1. Walls of Babylon
2. A Man of Nomadic Traits
3. Wishing Well
4. Eraserhead
5. Total Recall
6. Nostradamus
7. Learning Curve
8. Breaking the Spell
9. Sister Bluebird
10. Shadow
11. The Freak Show
12. The Voyager
13. It’s Only Me
14. Masters of Illusion
15. King of the Castle
16. And We’ll Go Hunting Deer
17. Queen of Hearts
Dodatki:
Wywiad
Biografia
Dyskografia
Galeria zdjęć
Tapety na pulpit
Linki www
Dolby Digital 5.1 Surround Sound
Rok Wydania: 2009
Wydawca: Metal Mind
Concerto Maximo zaskakuje niejednokrotnie. Pierwszym istotnym elementem,
który od razu rzuca się w oczy jest okładka DVD nawiązująca do okładki
albumu Pure. Jest nieco bardziej mroczna i robi piorunujące wrażenie. Po
wtóre w spodziewanej setliście niewielki jest odsetek utworów
pochodzących z Pure (zaledwie 3, ale za to chyba najbardziej
charakterystyczne). Kolejnym zaskoczeniem jest to, że w dodatkach oprócz
wywiadu brak jest zwyczajowych filmików z trasy czy prób. Powodem
zapewne było to, że koncert – główne danie wydawnictwa trwa około 2,5
godziny. Natomiast brak dodatkowych filmików rekompensuje nam bardzo
fajnie zrealizowany wywiad. Otóż, zazwyczaj w DVD realizowanych w
Teatrze Śląskim wywiad polegał na przepytywaniu dwóch osób w pewnym
pokoju. Tym razem wprawdzie znaczna część wywiadu to rozmowa z Nickiem
Barrettem, ale przeplatana jest krótkimi rozmowami ze wszystkimi
członkami zespołu podczas rozkładania sprzętu przed koncertem.
Zamieszczono również bardzo ciekawe ujęcia w garderobie Pendragon, w
biurze organizatorów, przepytano też pokrótce osobę, która
odpowiedzialna jest za realizację DVD dla Metal Mind. Bardzo ciekawe
wątki, trzeba przyznać.
Podczas rozmowy z Nickiem dowiadujemy się bardzo ciekawych rzeczy jak
powody, dla których grupa kręci kolejne DVD w katowickim Teatrze
Wyspiańskiego.
Kolejnym elementem wydawnictwa, które musi wzbudzić zadowolenie fanów są
świetne tapety na pulpit. Limitowana edycja zawiera również koncert na
dwóch płytach audio.
Co do samego koncertu, jest to chyba najciekawszy występ Pendragon,
który odbył się w teatrze Wyspiańskiego. Wiele pozytywnej energii do
zespołu wnosi nowy nabytek – perkusista Scott Higham. Podczas koncertu
widać było, że muzycy czują się na deskach Teatru jak u siebie. Byli
bardzo odprężeni i wyluzowani. Kolejne utwory, które wyczarowali ze
swoich instrumentów płynęły z wartkością potoku.
Dzięki DVD podziwiać można to czego nie było widać gołym okiem na
koncercie. Szczególnie chodzi o zbliżenia, czy pewne aspekty, które
mogły umknąć widzowi. Jednym z takich momentów były duety wokalne
Barretta i Nolana. Od pierwszych płyt Shadowland do dzisiaj głos Cliva
(przynajmniej w moim odczuciu) znacznie się poprawił. Dlatego z
zaskoczeniem zauważyłem, że pewne partie śpiewa właśnie Clive, a nie
Nick. Ciekawym było obserwowanie z bliska drugiego zestawu klawiszy,
który obsługiwał Peter Gee. Z kolei zdumienie i pobłażliwy uśmiech
wywołała u mnie sytuacja, gdzie Scott podczas gry drapał się pałeczką po
plecach – oczywiście bez uszczerbku dla muzyki.
Kolejnym ciekawym szczegółem, którego nie zauważyłem na żywo był sposób
grania solówek przez Nicka slidem. Zaskoczyło mnie to, że podczas
niektórych z nich kończył mu się gryf i grał nad przystawkami, jednak
mimo to, dalej niezwykle precyzyjnie.
Szkoda trochę, że podczas koncertu nie zastosowano więcej brzmień
akustycznych. Jedyny bodaj utwór w którym Nick użył akustyka to The
Voyager. Warto również odnotować z pewnością (nieco krótką, ale
treściwą) solówkę Scotta w Masters of Illusion.
Oczywistym było, że ten koncert nie może zakończyć się jednym bisem. Ale
od zakończenia zasadniczej części setu publiczność pozostała w pozycji
stojącej – co jest dość niezwykłe jeśli chodzi o Teatr i jego miejsca
siedzące.
Z konstrukcji setu widać, ze grupa postawiła bardziej na świętowanie
30-lecia niż na promocję nowego albumu studyjnego… Ale być może
Pendragon kolejnym razem zagra głównie nowe kawałki… Sięgając pamięcią
wstecz i przypominając sobie wydawnictwa koncertowe grupy, marzy mi się
akustyczny koncert Pendragon w Teatrze Śląskim… kto wie…
Piotr Spyra
