Disc One:
1. Splintering Heart (7:26)
2. Hotel Hobbies (3:11)
3. Warm Wet Circles (4:10)
4. That Time Of The Night (5:41)
5. You’re Gone (6:29)
6. Fantastic Place (6:36)
7. Afraid Of Sunlight (7:17)
8. Lords Of The Backstage (2:01)
9. Blind Curve (4:37)
Disc Two:
1. Between You And Me (7:32)
2.Neverland (9:51)
3. The Great Escape (5:54)
4. King (7:44)
5. The Invisible Man (13:16)
6. The Space (6:58)
Rok wydania: 2007
Wydawca: Racket Records
http://www.myspace.com/marillion
Marillion przyzwyczaił już swoich fanów do tego, że bardzo dba o ich
uszy. Rocket Records co rusz podsyła jakieś „perełki”, żeby zapełnić
luki w czasie między kolejnymi albumami studyjnymi. Tak też jest i w tym
przypadku. Pod pozycją Rocket 31 pojawił się dwupłytowy album będący
zapisem jednego z tych cudownych występów jakie grupa organizuje dla
swoich fanów. Tym razem to zapis koncertu jaki miał miejsce w Holandii a
dokładnie w Center Porcs Port Zelande w lutym 2007 roku. Skromna
okładka prezentująca fotorelację z tego widowiska i zawierająca
podstawowe informacje, tytuły, podziękowania oraz co ciekawe listę i to
bardzo szczegółową wszystkich osób z ekipy technicznej pomagających
muzykom przy realizacji i zorganizowaniu tego koncertu. Ale co tam
okładka. Najważniejsze jest to co ona kryje. A kryje wiele dobroci.
Płyta pod względem dynamiki i czystości dźwięku zrealizowana jest
fantastycznie. Realizatorom doskonale udało się przekazać na tych dwóch
płytach atmosferę tam panującą. Abstrahując od tego, że świetnie słychać
każde, najdelikatniejsze nawet uderzenie pałeczek o talerze zestawu
perkusyjnego, każdy ślizg palców po strunach i gryfie gitary, każde
muśnięcie strun gitary basowej najwspanialsze jest to, że uchwycono i
nie „wycofano” w tło zachowania się publiczności. Słychać dokładnie
klaskanie, śpiewy, tupanie i to jak żywo w ten występ włącza się
zgromadzona pod sceną publika. Pod względem realizacji płyta zasługuje
na pełne 10 punktów. Ale nie oceniamy płyt koncertowych więc przyjmijcie
to tylko dla siebie. Co do materiału zagranego na tym koncercie to
mogliby nim być zachwyceni sympatycy Marillion z czasów Fisha (na
pierwszym krążku możemy posłuchać między innymi Warm Wet Circles, Hotel
Hobbies, That Time Of The Night, Lords Of The Backstage, Blind Curve)
oraz parę utworów z czasów Hogartha, druga płyta to już tylko utwory z
czasów gdy Fish oddał „pałeczkę” Hogarthowi napisałem mogliby gdyż
niestety moim zdaniem (wiem, że może to wywołać burzę) Steve Hogarth
powinien dać sobie raz na zawszę spokój ze śpiewaniem utworów
wykonywanych kiedyś przez Fisha. Momentami bardzo mocno je kaleczy swoim
specyficznym wokalem. I niestety jest na tej płycie parę takich
momentów, że najchętniej ominęłoby się je szerokim łukiem. Natomiast
absolutnie nic nie można zarzucić mu co do perfekcyjności wykonania
utworów z czasów gdy to on stanął na czele grupy. Warto też posłuchać
tej płyty choćby ze względu na odrobinę „samowolek” do jakich dopuścili
się muzycy. A tu jakaś mała improwizacja na gitarze, tu gdzieś pojawiają
się w tle Hammondy, których nie uświadczymy w wersjach oryginalnych na
płycie, tu perkusista trochę „zaszaleję” za kotłami. Fajna rzecz.
Zarówno dla znających Marillion od podszewki (ci od razu wychwycą
wszystkie różnice) jak i dla tych, którzy zechcą spędzić czas na
posłuchaniu dobrej ponadczasowej muzyki. Z ciekawostek. Jest jedna mała
wtopka na tej płycie. Jeżeli wsłuchacie się w słowa Hogartha po utworze
7, zapowiada on utwór „Blind Curve”, tymczasem zespół rozpoczyna grać
„Lord’s Of The Backstage” a dopiero później przechodzi do wspomnianego
„Blind Curve”. Czasem i mistrzowie się mylą. Polecam ten album waszej
uwadze.
Irek Dudziński















































