LIMIT DŹWIĘKU – 2015 – Enigmatic

LIMIT DŹWIĘKU - 2015 - Enigmatic

1. Intro
2. Enigmatic
3. Crazy
4. The Slide
5. The Love
6. Magical Powers
7. Breaking Waves
8. Positive Atmosphere
9. The Attraction
10. Nice
11. The Island

Rok wydania: 2015
Wydawca: –
https://www.facebook.com/limit.dzwieku


Limit Dźwięku – pod tą ciekawą nazwą, która świetnie nadawałaby się jako tytuł niejednego albumu, kryje się warszawski zespół założony w 2011r. przez gitarzystę Pawła Skocza oraz klawiszowca Dawida Miedziochę. Obecnie skład zespołu uzupełnia perkusista Sebastian Wojciechowski. Na wydanej niedawno własnym sumptem płytce, w nagraniach uczestniczył też grający na basie Wojciech Karasiński (aktualnie zespół poszukuje basisty). Partie instrumentów perkusyjnych, oraz gitary basowe powstały w podwarszawskim studio Woobie Doobie, w Sulejówku. Gitary solowe, rytmiczne oraz instrumenty klawiszowe zostały częściowo nagrane w zaciszu domowego studia, oraz w warszawskim Studio Buffo. Za produkcję płyty (mix oraz realizację nagrań) odpowiedzialny jest Marcin Trojanowicz (m.in. Bracia, Ira). Masteringiem zajął się Piotr Bogucki (m.in. Perfect).

Co kryje enigmatyczny tytuł albumu? Ścieżka nr 1, to raptem 22 sekundowe intro, w którym mimo tak krótkiego czasu, bardzo dużo się dzieje: kroki, odgłos burzy, dźwięk wyjmowanych kluczyków i wreszcie odgłos uruchamianego samochodu, jakby zespół chciał nam powiedzieć, mimo niesprzyjającej aury – startujemy. I wystartowali! Rozpoczęli kompozycją tytułową. Kompozycją, w której (zresztą jak i w pozostałych) niezwykle istotną role pełni gitara Pawła Skocza. Swoim stylem gry nie zamierza on chyba ukrywać, kto jest jego największym gitarowym guru. Spod palców aż tryska soczysty klimat solówek, które przywodzą na myśl samego Joe Satrianiego. „Enigmatic”, to bardzo energetyczna kompozycja. Podobnie kolejne: „Crazy”, „The Slide” (jaki i większość na tej płycie). Zespół czasami pozwala sobie pohamować nieco wodze energii i zagrać bardziej balladowo, z klimatem („The Love”) a gitarowe solówki świadczą, że tytułowa miłość musiała być gorąca. Nastrój romantycznego uniesienia, kryje za sobą również „Breaking Waves”, z partią pięknie brzmiących klawiszy. W Kolejnym numerze, „Positive Atmosphere”, atmosfera jest wręcz tak pozytywna, jak w kompozycji „Jump”, grupy Van Halen.

Limit Dźwięku swoją muzyką zaraża optymizmem i pozytywną energią. Gra Pawała Skocza świadczy o tym, że drzemią w nim potężne pokłady niepohamowanej energii, co bez wątpienia jest zaletą i atutem. Jednak czasami pragnęłoby się usłyszeć, że ta rozradowana, uśmiechnięta, iskrząca energią gitara, umie czasem zaszlochać – ot przykładowo, tak „latimerowo”? W ostatniej z kompozycji „The Island”, brzmi bodajże najsmutniej, jednak jeszcze nie płacze.

7,5/10

Marek Toma

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *