GILLAN, IAN – 1980 – Glory Road

Gillan. Ian -Glory Road

1.Unchain Your Brain
2.Are You Sure?
3.Time And Again
4.No Easy Way
5.Sleeping On The Job
6.On The Rocks
7.If You Believe Me
8.Running, White Face, City Boy
9.Nervous

Rok wydania: 1980
Wydawca: Virgin
http://www.myspace.com/iangillan


Płyty nagrane przez Iana Gillana poza Deep Purple stanowią trudny orzech do zgryzienia nawet dla zagorzałych fanów tego wokalisty, do których niżej podpisany również się zalicza. Są wśród nich dzieła znakomite, są typowe średniaki, niestety nie brak też ewidentnych wpadek, których nawet ten wspaniały GŁOS nie jest w stanie uratować.

„Glory Road” należy z pewnością do najbardziej udanych albumów w dyskografii Mistrza. Po pierwszym odejściu z Deep Purple, Gillan próbował sił w biznesie, ale kokosów na tej działalności nie zbił i rychło powrócił do studia nagraniowego. Jednak jego ówczesne dokonania mogły przyprawić fanów hardrockowego wcielenia Purpli o ból głowy. Wokalista zaczął bowiem eksperymentować z modną w połowie lat 70 ubiegłej dekady muzyką jazzrockową… Popularność tych płyt nie była jednak oszałamiająca i Gillan wrócił do sprawdzonych brzmień. Z formacją, którą ochrzcił własnym nazwiskiem nagrał trzy znakomite albumy: „Mr. Universe”, „Glory Road” i „Future Shock”. Oprócz artystycznego, osiągnął także sukces komercyjny (wszak przełom lat 70 i 80 to powrót hardrockowej muzyki do łask i wielki boom na New Wave of British Heavy Metal). „Glory Road” wspiął się na trzecie miejsce brytyjskiej listy przebojów, a jego następca poprawił ten wynik i zameldował się na pozycji drugiej. Faktycznie, wokalisty był wówczas na swojej „Ścieżce Chwały”…

Ten album zasłużenie zyskał taką popularność. Począwszy od rozpędzonego „Unchain Your Brain” (kłania się „Fireball”…), po finałowy „Nervous” płyta trzyma wysoki poziom. A świetny, poprzedzony długą gitarową introdukcją „No Easy Way” oraz „On The Rocks” (tu z kolei mamy efektowny wstęp na instrumentach klawiszowych a’la Jon Lord) to już prawdziwe perły, który równie dobrze mogłyby być ozdobą klasycznych albumów Purpli. Na duuuży plus zasługuje również wyborny, ponad siedmiominutowy blues „If You Believe Me”, Gillan – będący wówczas w życiowej formie – daje tu popis wokalnego mistrzostwa. Co cesarskie należy też oddać gitarzyście Berniemu Torme i obsługującemu instrumenty klawiszowe Colinowi Townsowi (skład kapeli stanowili wówczas jeszcze basista John Mc Coy oraz znany z Quatermass perkusista Mick Underwood).

Żywot zespołu Gillan był intensywny, wypełniony sukcesami, ale krótki. W 1983 roku Szef zaskoczył wszystkich akcesem do Black Sabbath, z którym nagrał kontrowersyjny album „Born Again”, a rok później reaktywował się i triumfalnie powrócił na światowy rynek muzyczny pewien słynny zespół…

9/10

Robert Dłucik

p.s. Winylowe wydanie „Glory Road” zawierało dodatkowy krążek zatytułowany „For Gillan Fans Only”. Utwory tam zawarte trafiały też na późniejsze wydania kompaktowe albumu.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *