CD1
1. Money Talks
2. Things I Never Said
3. Rapture of the Deep
4. Clearly Quite Absurd
5. MTV
6. Back to Back
7. Wrong Man
8. Girls Like That
9 Kiss Tomorrow Goodbye
10. Don’t Let Go
11. Junkyard Blues
12. Before Time Began
CD2
1.MTV.
2. Money Talks
3. Back to Back
4. Before Time Began
5. Closing Note
Rok wydania: 2005/2025
Wydawca: earMUSIC
Osiemnastej studyjnej płycie legendy rocka stuknie jesienią 20 lat. Z tej okazji ukazało się wznowienie na winylu oraz CD. Co ciekawe: podczas pracy nad tym materiałem grupa była bez kontraktu płytowego. Bezpieczną przystań znalazła w wytwórni Edel/ear Music, z którą współpracuje do dziś.
Pierwsza zmiana w stosunku do oryginału widoczna jest w szacie graficznej: okładka nabrała kolorów w porównaniu z dawnym wydaniem. Co bardziej istotne dla fanów Purpli: zmieniła się również tracklista. Wreszcie na jednym albumie znalazły się utwory z podstawowej wersji oraz bonusy – w epoce wydane na specjalnych, bądź japońskich edycjach. Klasycznie brzmiący, chętnie grany wówczas przez DP na koncertach „Things I Never Said” oraz „MTV”.
Brzmienie? Jest lepsze niż na oryginale, ale bez unowocześniana na siłę (na szczęście!).
Jak broni się sam materiał z perspektywy dwóch dekad? Lubiłem ten album w epoce i … bardzo dobrze zniósł upływ czasu. Po dość eksperymentalnym „Bananas”, muzycy (chociaż z tym samym producentem za gałkami) chętniej sięgnęli po sprawdzone patenty. Świetny otwieracz „Money Talks”, pełen orientalizmów utwór tytułowy, „Wrong Man”, wspomniany „Things I Never Said”, „Girls Like That” – wszystko brzmi znajomo, zwłaszcza dostojne partie organowe Dona Airey’a (to druga płyta DP z jego udziałem).
Ale panowie nie zamknęli się tylko w ramach wypracowanego dekady wcześniej stylu. Balladowy „Clearly Quite Absurd”, finałowy „Before Time Began” (zwłaszcza w początkowej części) czy wspomniany wcześniej „MTV” nie są już tak oczywiste.
Jubileuszowe wydanie zostało wzbogacone drugim dyskiem – przeznaczonym dla zagorzałych fanów Purpli. Można dzięki niemu poznać jak podczas studyjnych jamów rodziły się utwory z „Rapture of The Deep”. Ciekawostką jest urocza, akustyczna miniatura autorstwa Steve’a Morse’a „Closing Note”.
Zgodnie z tytułem, na tej płycie DP znalazło się całkiem sporo powodów do zachwytu…
9/10
Robert Dłucik
