1 The Cold Light Of Day
2 Always Something More
3 Sonora Rain
4 No Gettin’ Over You
5 Evacuation Time
6 Chasing Shadows
7 Without A Trace
8 Did It Feel Like Love
9 Sundown Turnaround
10 Something Funny Going On
11 W.M.D.
Rok wydania: 2004
Wydawca: Ashbury
http://www.ashburyonline.com/
Płyta „Endless Skies” po wielu latach od wydania ciągle w pewnych
kręgach cieszyła się popularnością, w szczególności wśród dealerów i
kolekcjonerów. W 2003 roku Randy i Rob Davis weszli do studia, by nagrać
utwory skomponowane w latach 1983-2003. Rok później ukazał się drugi
album grupy Ashbury, będący pierwszym nagraniem po 21 latach od wydania
debiutu. Wydawnictwo, podobnie jak poprzednik, utrzymany jest w stylu
hard rocka lat 70-tych, jednak już nie porywa w taki sam sposób.
Znajdziemy na nim kilka bezsprzecznych hitów, jak np. otwierający „The
Cold Light of Day”, charakteryzujący się chwytliwym riffem i melodyjną
solówką gitarową na wstępie. Melodie zawsze były mocną stroną Ashbury i
tak też jest w tym wypadku, ponieważ kawałek posiada świetną linię
melodyczną, której słucha się z zaciekawieniem. „Always Something More”
posiada szybsze tempo, a klimat utworu jest już raczej refleksyjny i
tęskny aniżeli pogodny i optymistyczny, jak miało to miejsce w
poprzedniej kompozycji. Ponownie melodia robi wrażenie, zarówno w wokalu
jak i solówkach gitarowych. Kolejnym przebojem jest „No Gettin’ Over
You”. Rozpoczyna go znakomite solo gitarowe i ostry riff. Pomimo agresji
gitar, panowie Davis śpiewają dość zachowawczo, ich wokale są łagodne i
harmonijne.
Album zawiera aż cztery instrumentalne utwory, a są to „Sonora Rain”,
„Chasing Shadows”, „Sundown Turnaround” oraz „W.M.D”. „Sonora Rain” i
„Sundown Turnaround” to kompozycje zawierające refleksyjne partie
gitarowe, „Chasing Shadows” jest akustyczną miniaturką, a „W.M.D”
krótkim, ale zadziornym numerem. Choć utwory te mają potencjał, to
jednak w moim przekonaniu czas ich trwania jest zbyt długi (pomijając
„W.M.D”), przez co tracą na atrakcyjności i stają się monotonne i
przeciągane na siłę. Nie dorównują też poziomem kompozycyjnym do
instrumentali z poprzedniego albumu.
„Something Funny Going On” jest całkiem udanym wydawnictwem. Wiadomym
jest, że swój najlepszy czas grupa dawno miała za sobą, jednak mimo to
kreatywność członków zespołu w pisaniu chwytliwych melodii pozwoliła na
wydanie kolejnego przyzwoitego albumu.
7,5/10
Tomasz Raszko
