1. Freak Storm At Post Zeta … one child missing …
2. Snowbound
3. Waking Hour
4. Andromeda Unchained
5. Banished From Sector Q
6. Beyond Redemption
7. Resurrection Time
8. Escape Pod
9. This White Storm Through My Mind
10. The Final Overture
11. Take Me Home
12. Point Of No Concern
13. The End Of Millenium Road
14. The Stars Of Canis Minor
Rok wydania: 2007
Wydawca: Locomotive Records
https://anubisgate.com/
Jestem wam winien kilka słów wyjaśnienia. Przed Rock Area pisałem dla kilku periodyków. Nie wszystkie przetrwały próbę czasu. W archiwach jednak zachowało się kilka(dziesiąt) tekstów, których szkoda byłoby nie wskrzesić. Jednak należy wziąć poprawkę, na moment w którym były pisane – zazwyczaj był to moment wydania płyty. Kiedy je dzisiaj czytam, sam nie zawsze zgadzam się ówczesną opinią. Jednak postanowiłem w nie nie ingerować – jedynie opatrzyć oryginalną datą publikacji.
19.09.2007
Często tak jest, że do recenzji albumu, który mi się naprawdę podoba – zabieram się najdłużej. Płyta „Andromeda Unchained” gości w moim odtwarzaczu codziennie od niemal dwóch tygodni. I cały czas mam obawy, czy aby na pewno już czas, aby zabrać się za reckę. Nie – to nie jest jedna z tych płyt, które łamią bariery gatunków – i które ciężko ogarnąć czy zrozumieć. Nowy album Anubis Gate jest świetnym prog metalowym albumem i chciałem być w stanie wskazać wszystkie jego zalety.
Przyznam szczerze, że to pierwszy album Anubis Gate, który wpadł w moje ręce. Słyszałem wcześniej o zespole głownie za sprawą okładek i strony Mattiasa Norena. Teraz okazało się, że wokalem grupy został znany producent, gitarzysta Beyond Twilight – Jacob Hansen. Z tym większą ochotą dobrałem się do tego krążka.
„Andromeda Unchained” prezentuje bardziej heavymetalowe podejście do progresywnej muzyki. Anubis Gate można spokojnie umieścić w jednej lidze z zespołami Pagan’s Mind, Wolverine czy Hollow. W samych melodiach słychać wiele nostalgii, klawiszowe motywy – mimo, że ze wszech miar progresywne – dawkowane są powściągliwie. Dość przyjemnym akcentem są za to dodawane do gitar rytmicznych tła akustycznych gitar.
Na uwagę zasługuje zarówno świetna czysta sekcja rytmiczna z mocno zaakcentowanymi stopami, jak i ciężkie gitary rytmiczne nie stroniące od łamanych progresywnych rytmów. Klawisze niekiedy urozmaicają całość jakimś elektronicznym motywem. I o ile generalnie nie lubię tego typu zabiegów na płycie Anubis Gate zupełnie mi nie przeszkadzają. Gitarowe solówki również nie pozostawiają wiele do życzenia. Doskonale współbrzmią z gitarami rytmicznymi. Jestem natomiast ciekaw jak prezentuje się wokal Jacoba na tle poprzedniego wokalisty grupy. Wysoki czysty i pasujący do smutnawych linii melodycznych wokal Hansena idealnie pasuje do muzyki prezentowanej przez zespół. Tym bardziej jestem zdeterminowany zdobyć poprzednie krążki formacji.
Wszystko to sprawia, że klimat muzyki Anubis Gate kojarzyć może się z Queensryche (okres Rage for order i Operation Mindcrime). Tytuły utworów i sposób ich opisania sugeruje, że mamy do czynienia z albumem konceptualnym – niestety nie miałem okazji na spokojnie zagłębić się w teksty – może później. Najnowszego dzieła duńczyków słucha się bardzo przyjemnie, cały album jest na wysokim poziomie, praktycznie każdy utwór można wymienić jako ulubiony. I o dziwo nie dlatego, że są zbyt jednolite i mało charakterystyczne. Na „Andromeda Unchained” mamy bowiem do czynienia z całą masą ciekawych motywów i melodii. To co było do przewidzenia w samych strukturach utworów w tym gatunku, to urozmaicenia rytmu i zmiany temp. Przy tym albumie naprawdę ciężko jest się nudzić. Trzeba przyznać, że tegoroczna konkurencja na progresywnej scenie jest dość wymagająca. Z „Andromeda Unchained” Anubis Gate nie ma się czego wstydzić i z podniesionym czołem zespół może stawać w szranki z bardziej znanymi tytułami. Polecam zarówno sympatykom prog metalu jak i fanom melodyjnego metalu.
9/10
Piotr Spyra
