Rock Area

Nie pamiętam w jakich okolicznościach zacząłem interesować się zespołami ze stajni Lion Music. Na pewno było to długi czas zanim w Polsce płyty z tej wytwórni były do zdobycia. Czasem więc zakupienie albumu kosztowało mnie sporo czasu, pieniędzy i samozaparcia.

Pierwsza płyta The Boogie Town była (jak sądzę), szalenie udanym debiutem, zarówno pod względem komercyjnym jak i artystycznym. W jednym jak i drugim aspekcie, w grupie drzemie ogromny potencjał, ale czy potencjał ten nie został do reszty wyczerpany?

Padła propozycja zrecenzowania płyty The Boogie Town, nazwa co prawda niewiele mi mówiła ale była na tyle intrygująca aby się zainteresować. Dodatkowym bodźcem aby sięgnąć po tą płytę była wytwórnia (Mystic Production), wystarczająca gwarancja na to, iż pozycja w rzeczy samej może okazać się interesująca.

Na dwójce zespół to już bardziej oszlifowany diament, brzmieniowo słychać sporą poprawę (a można domniemywać, że w parze szedł większy budżet na sesję). Ale wrócę do komplementowania utworów – po prostu są o ligę lepsze.

Szkoda, że „Syrinx” jest pożegnaniem. Z drugiej strony, jeżeli kończyć to najlepiej w takim stylu! Annalist nagrali absolutnie najlepszy materiał w swej dyskografii i mogą być z niego dumni!

Ładnych kilka lat musiało minąć zanim panowie z Annalist zebrali się razem i nagrali nową płytę. Jak wspominają sami muzycy, założeniem przy tworzeniu tego materiału był… brak założeń. Tym sposobem powstał „Trial”.

Dianoya powróciła z niezwykle udanym albumem. „Lidocaine” to kolejny krok w rozwoju formacji i pozostaje jedynie trzymać kciuki za sukces tego niezwykle interesującego i dość oryginalnego na naszej scenie, zespołu. O płycie opowiadał gitarzysta formacji Jan Niedzielski.

Cochise debiutowali dwa lata temu płytą „Still Alive”. Bardzo dobrą płytą… Niedawno do sklepów trafił jej następca zatytułowany „Back To Beginning”. Muzycy dali tym razem upust swoim indiańskim fascynacjom, tworząc frapujący concept album. Przy wsparciu prężnej wytwórni, zespół może naprawdę nieźle namieszać na polskim rynku muzycznym, nie tylko ze względu na osobę wokalisty…

W 1971 roku Marek Ałaszewski wraz z zespołem Klan wydał płytę „Mrowisko”, która stała się sporym wydawniczym wydarzeniem i dziś uważana jest za jedną z najważniejszych pozycji rodzimej fonografii. Niestety polityczna decyzja ówczesnych władz, zabraniając grupie występów poza granicami kraju, ostatecznie doprowadziła do jego rozpadu a zespół na długie lata zniknął ze sceny. Marek Ałaszewski po raz kolejny postanowił wskrzesić Klan i niedawno otrzymaliśmy nowy album zatytułowany „Laufer” . Mieliśmy okazję porozmawiać z legendarnym liderem Klanu o nowej płycie, a także o wydarzeniach sprzed lat.

Józef Skrzek i Anthimos Apostolis to duet muzyków, który zawsze decydował o obliczu SBB. Przez lata istnienia perkusiści się zmieniali, natomiast oni zawsze stali na posterunku. W karierze grupy były wzloty i upadki, wspaniałe chwile jak i gorsze i wszystkie te przeżycia stały się wspaniałym bagażem wspomnień. Przyjaciele ze sceny postanowili tym razem o tym opowiedzieć, bardzo specyficznie, bez słów, za pomocą jedynie muzyki zawartej na nowym albumie SBB. Właśnie o nowej płycie mieliśmy sposobność rozmawiać z Józefem Skrzekiem.

Neolithic już nie ma, ale pozostała ich muzyka. Niewątpliwie jednym z najciekawszych, o ile nie najciekawszym wydawnictwem formacji był krążek „Neolithic”. Początkowo ukazał się jedynie na kasecie magnetofonowej, następnie jako bonusowe CD do płyty „My Beautiful Enemy” W tym roku ma swoją trzecią premierę z odświeżonym brzmieniem i nową szata graficzną. O krążku i okresie gry powstawał rozmawialiśmy z Piotrem „Kayem” Wtulichem. 

Devilish Impressions to jeden z najciekawszych przedstawicieli polskiej sceny melodyjnego black metalu. Agresja i szybkość nie są tu najważniejsze a muzycy zręcznie flirtują z muzyka klimatyczną czy wręcz progresywną. Zapraszamy do wywiadu, którego udzielił naszemu serwisowi wokalista formacji Quazarre. 

Album „UNU” powstał w bardzo dramatycznym okresie stanu wojennego, co oczywiście skomplikowało życie artystyczne zespołu Perfect. Jednak finalny efekt potwierdził klasę muzyków i nadzwyczajną formę kompozytorską duetu Hołdys – Olewicz. O garść wspomnień na temat powstania UNU, a także o kilka słów dotyczących najbliższych planów Perfectu poprosiliśmy perkusistę Piotra Szkudelskiego jednego z dwóch muzyków obecnego składu zespołu (wiadomo drugi to Grzegorz Markowski), który uczestniczył w nagraniach płyty „UNU”. W bieżącym roku mija trzydziesta rocznica jej wydania .

Nie mogę się doczekać kierunku, w którym pójdziemy. Zawsze pozostawiamy ludzi w niepewności, nie pozwalamy spać spokojnie. To zawsze rodzi się samo z siebie, wyrasta z zasianego ziarenka. To pewna część szczerości naszej muzyki – w miarę jak idziesz przez życie, zmieniasz się. Nigdy nie przestajesz.