Kategoria: Recenzje – S

„Apokalipsa” to kawał fajnego grania. Fani heavy z mocnym, zachrypniętym wokalem (nie mówię o growlach – tu ich nie ma) powinni być usatysfakcjonowani! Dobra muza!

„Radjoterapia” to szczery i bezkompromisowy materiał. Wierny obranej stylistyce bez oglądania się na współczesne trendy.

SWEET SAVAGE to formacja, która zaczynała pod koniec lat siedemdziesiątych, ale na album debiutancki przyszło im czekać aż do roku 1996.

Koncept płyty oparty jest o tematykę gór, a konkretnie wędrówki po nich, które są pasją twórcy.

Siedem lat pracy, czterdzieści osiem dni zdjęciowych, finalne dwieście siedemdziesiąt minut, które znalazło się na trzech płytach dvd. To musi robić wrażenie, zwłaszcza gdy temat dotyczy wyjątkowej postaci znanej także w Polsce…

Nad SIC MUNDUS rozpływałem się przy okazji recenzji poprzedniego wydawnictwa zespołu, krążka „Illusions” (2023r.). Zauroczyła mnie muzyka, która w połączeniu z kapitalnymi grafikami zdobiącymi wydawnictwo tworzyły dzieło najwyższej próby… jak jest z „Universum”?

SIRIUS C to duet tworzony przez braci: Łukasza (wokal) i Mariusza (gitara/instrumenty). Panowie postanowili podziałać razem (wcześniej udzielali się muzycznie w osobnych zespołach) i tym sposobem zrodził się wspólny projekt.

Bardzo polecam, bo to według mnie płyta roku.

W roku 2006 „Revolutions Per Minute” olałem i dopiero teraz, niemal dwadzieścia lat później, za sprawą wznowienia przesłuchałem krążka w całości…

Pierwotnie „Józefina” miała być dwupłytowym albumem SBB. Zespół jednak przestał istnieć, a materiał ukazał się jako solowa płyta Józefa Skrzeka i to pojedyncza.

Płytę wypełnia surowa, prosta i oszczędna w środkach muzyka, której podstawą jest szczerość przekazu i satysfakcja z muzykowania. A przy tym także hołd dla idoli z przeszłości.

Lata dziewięćdziesiąte to dość dziwna dekada w historii SBB. Zespół powrócił na scenę jako… kwintet (z Januszem Hryniewiczem na wokalu i gitarze oraz świętej pamięci Andrzejem Ruskiem na basie), ale ten skład nie przetrwał zbyt długo.

SCREAMING EARTH to bez wątpienia jeden z bardziej intrygujących, tegorocznych debiutów, jeżeli chodzi o nasz rodzimy, ten mniej komercyjny rynek muzyczny.

Album „Na 1013 kilometrze” miał być w założeniu drugim solowym wydawnictwem Skrzeka. Utwory zostały nagrane latem 1978 roku, jednak – przez splot różnych wydarzeń – nie doczekały się wydania w epoce i trafiły na półkę.