Kategoria: Recenzje – O

OKRUSZEK NIE MA SZANS to bytomska formacja, która na swoim koncie me płytę „Tańczysz z pijanymi?” a najnowsza propozycja formacji to trzy (a zasadzie) dwuutworowa płytka „8 Kamikadze”.

Płyta wymykająca się jednoznacznemu stylistycznemu zaszufladkowaniu. Rock progresywny miesza się tutaj z post rockiem i ambientem, a kompozycje z wokalami mogły by bez problemu ubogacić ofertę bardziej komercyjnych stacji radiowych

OF MICE & MEN wydali właśnie dziewiąty album „Another Miracle” i trzeba powiedzieć że jest to ze wszechmiar udana płyta. Nawet jeśli spodziewaliście się z grubsza kontynuacji stylistycznej – możecie skończyć z rozdziawioną buzią.

Na swoim drugim albumie długogrającym, OPTICAL SUN kultywują tradycję poprzedniczki, czyli serwują ciężkie granie okraszone cytatami z filmów

W kwestii muzycznych inspiracji wymieniłbym twórczość bosonogiego Wilsona, ale oczywiście nie tylko. Sympatycy mocnych niczym Opeth, muzycznych brzmień również znajdą tutaj fragment dla siebie,

Nowy album ORANŻADY, wg tego co mogliśmy przeczytać w notce promocyjnej, powstał w wyniku szalonej improwizacji i rejestracji na tzw. setkę.

„The Universe Never Sleeps” składa się z zaledwie trzech utworów. Są to jednak na tyle długie bloki dźwiękowe, że całość zajmuje aż 40 minut. Jest to rzecz o zdecydowanie kontemplacyjnym charakterze.

Ciekawa to płyta, pełna jakiejś takiej zadumy i nostalgii. Do tego zaważmy wpadającą w oko okładkę, która znakomicie oddaje panujący na płycie klimat.

Pięć lat po wydaniu „In Cauda Venenum” OPETH powraca z nowym albumem „The Last Will And Testament” i jest to płyta, która u jednych wywoła niezdrowe podniecenie a u innych grymas na twarzy…

Debiutancka płyta, ale przygotowana przez doświadczonych artystów (o pseudonimach „Naja” i „Struna”), a i materiał nie do końca premierowy, chociaż zagrany i zaaranżowany na nowo.

Wydoroślał i dojrzał nam OKRÜTNIK. Wystarczy spojrzeć na okładki debiutu („Legion Antychrysta” z roku 2022) oraz płyty numer dwa, czyli krążka o tytule „Krwawy Pontyfikat”.

Nie jestem wielkim fanem albumów koncertowych, chyba, że mają w sobie coś nietypowego, innego (zmiana wokalisty, inne aranże) i dokładnie z taką płytą mamy do czynienia.

Dźwięki tej płyty,  płynąc z głośników, potrafią ukoić skołatane nerwy i idealnie „smakują” wieczorową porą, przy lekkim półmroku.

OVERKILL są jak wino, z wiekiem stają się coraz lepsi i szlachetniejsi. W czasach gdy inni pionierzy amerykańskiego thrashu nagrywają co najwyżej poprawne płyty, ekipa Blitza serwuje dzieła pokroju „Schorched”. Konkretne, treściwe, mocne i niepozbawione melodii.