Kategoria: Recenzje – K

„Live at Blues Alive” to album, który najlepiej smakuje słuchany w całości – jak dobrze skonstruowany recital z kulminacjami, momentami wyciszenia i finałem pozostawiającym niedosyt. To solidna, szczera i dopracowana koncertówka, pokazująca, że scena to dla Kordylewskiego środowisko naturalne.

„About The Rising Star” to czysta esencja death metalowego grania, bez cienia ułudy czy komercyjnych kompromisów.

Niespełna czterdzieści minut grania w konwencji „unplugged”. Tylko gitara akustyczna, wokal i harmonijka. Niby ascetycznie, ale absolutnie niczego tu nie brakuje. Piosenki odarte z elektrycznego zgiełku zyskują wręcz nowe życie. To muzyka pełna przestrzeni, oddechu. Ambitna. Nastrojowa a jednocześnie nie pozbawiona dynamiki.

To bardzo pozytywne zaskoczenie, nie miałem żadnych oczekiwań a dostałem album wypełniony fajnymi utworami, utworami, których słuchało mi się z nieskrywaną przyjemnością.

W przypadku omawianego artysty tradycja sięgania po kompozycje cudzego autorstwa jest niemal tak długa jak kariera pana Grzegorza. Na przestrzeni lat ukazało się już trochę płyt, na których usłyszeć można Kupczyka w interpretacji – mniej lub bardziej – znanych klasyków cięższego grania.

Kompozycje wypełniające niniejszy krążek CD to odzwierciedlenie preferencji artystycznych Korzeniowskiego. Nijak mają się one do listy płyt, które muzyk realizował w przeszłości u boku bardziej znanych wykonawców.

Michał Kielak z przyjaciółmi nagrał album uniwersalny i typowego bluesa znajdziemy na nim niewiele. To raczej połączenie kilku stylów. Nie brakuje zaskoczeń.

Kotzen wszechstronnym artystą jest i pokazał to po raz kolejny. „Nomad” – poza paroma fragmentami – nie wchodzi za pierwszym przesłuchaniem, ale z każdym następnym odkrywamy bogactwo muzyki na nim zawarte…

„Nowy Chaos” to tytuł debiutanckiego wydawnictwa Kamili Kurkus, która ze wsparciem Jana Szareckiego zaprezentowała płytę wypełnioną przemyśleniami, lękiem ale i nadzieją ubranymi w intrygujące dźwięki

Bezpretensjonalna płyta, doskonała na każdą imprezę, jako antidotum na stresujący dzień również sprawdza się świetnie…

Już poprzednie wydawnictwo KALT VINDUR, album “…And Nothing is Endless” zrobiło na mnie niezłe wrażenie, ale nijak nie można tego porównać z emocjami, które pojawiły się po przesłuchaniu „Magna Mater”.

Jest to przyjemna w odsłuchu, pogodna muzyka. Ciepła jak promienie kalifornijskiego słońca. Polecić można ją nie tylko wielbicielom gitarowego kunsztu Robbiego Kriegera ale także wszystkim miłośnikom ambitnego grania.

Jeśli chodzi o albumy konceptualne, „Sentinel” to mój zeszłoroczny ulubieniec. Oczywiście mam kilka uwag…

Płyta mi się podoba jako całość. Ale kronikarski obowiązek wymaga by przelać na papier (ekran) całokształt wrażeń i w sumie trochę rozebrać album na części pierwsze.