Kategoria: Recenzje – J

Maciej Januszko postanowił pozmieniać nieco w swej wokalnej manierze na tyle, by jak najmniej być kojarzony z Osbournem. Czy mu się to udało? Przekonajmy się zatem.

Dawno, dawno temu, za siedmioma górami , za siedmioma rzekami żył sobie Książe… Choć może tutaj lepiej pasowałby wstępniak do brzydkiego kaczątka…

Skład z roku 2008 brzmiał bardzo dobrze i do formy scenicznej zespołu nie sposób się przyczepić. Nowe aranżacje klasycznych kompozycji bronią się doskonale.

Mietek Jurecki bez presji i oczekiwań nagrał wysmakowaną płytę dla siebie i niewiele młodszej od niego publiczności.

Nyckelharpa – to właśnie ona jest wiodąca na płycie „Antropocen” grupy JARZMO. Zespół, a w zasadzie duet (+ goście), sięgnął po ten pradawny instrument, którego pochodzeniem jest Skandynawia i zaproponował muzyczny apokaliptyczny folk.

Kiedy ruszały prace nad nowym materiałem Jazz Q, lider Martin Kratochvil miał za sobą roczną naukę w prestiżowej Berklee College of Music oraz dość zaskakującą współpracę z gwiazdą muzyki pop Heleną Vondrackovą, która zaowocowała albumem „Paprsky” – zdecydowanie najambitniejszym w dorobku wokalistki.

Przyszła pora, na ten najnowszy, tegoroczny, koncepcyjny „Cold Winter”.  Generalnie  nie ma tutaj muzycznego wzrostu w inne muzyczne niż prog rock, a właściwie jego mocniejszą stronę – prog metalu. Adam Jurczyński postanowił eksplorować kolejne odnogi, muzyczne zakątki tego gatunku.

Nowe dzieło chłopaków z Birmingham to przede wszystkim ukłon w stronę wiernych fanów. Do klasyki raczej nie przejdzie, ale całkiem miło się tego słucha.

„Gipsowy odlew falsyfikatu” jest spełnieniem wszelkich oczekiwań wobec nowej płyty Lecha Janerki, więc odtwarzacz, play i ommmmmm.

To już trzeci koncertowy materiał legendy czeskiej (a wcześniej czechosłowackiej) muzyki wydany przez GAD Records. Tym razem archiwalny zapis wygrzebano w prywatnych zbiorach Martina Kratochvila.

Po Jornie możemy się spodziewać pewnego minimum jakości i mieć wobec kolejnych albumów wysokie oczekiwania.Tak było i tym razem w moim przypadku. Ale przyznam, że „Over the Horizon Radar” spełnia pokładane nadzieje.

Już sama okładka kolejnej solowej płyty Adama Jurczyńskiego – „Breath”, sugeruje, że muzyka będzie oddychać klimatem muzyki Pink Floyd. Kiedy wyciągniemy srebrny krążek z plastikowego pudełka CD, wszystko staje się jasne. Ukazuje się bowiem najbardziej charakterystyczny trójkąt w historii rocka. Z tym że w trójkąt ten, wpisane jest logo Adama Jurczyńskiego

Tytułowe „Automaty”,  nie zawładnęły muzyką, jaką proponuje ekipa Jacka Kępki. To prawdziwie żywiołowy i na wskroś rockowy, naturalny muzyczny przekaz.

Co prawda teksty tych piosenek nie mają optymistycznego wydźwięku, lecz są one podane w taki sposób, że słuchaczowi robi się lżej na sercu, a głowa uwalnia się od codziennych trosk.