Kategoria: Recenzje – H

HEGEROTH powrócił z nowym albumem i nowym wokalistą – za mikrofonem pojawił się Chors (Eclipse), który dysponuje mocarnym, wściekłym black/death metalowym wokalem i świetnie wkomponował się w muzykę formacji.

Lubię zespoły które ciężko jednoznacznie zaszufladkować, czerpiące inspiracje z różnych dziedzin, tworząc z nich własny muzyczny wymiar. Na dodatek robiąc to w tak niesamowity sposób, że ciężko się oderwać !

Muzycznie zespół nie zmienia swoich upodobań, to nadal ciężki, osadzony w progresywnej ornamentyce metal. Tym razem brzmienie zostało wyjątkowo dopieszczone.

To prawda, że najbardziej swoich fanów na próbę Glenn zwykł wystawiać swoimi solowymi produkcjami…

Powrót Michaela Kiske i Kaia Hansena do HELLOWEEN był, przez wiele lat, jedynie marzeniem wielu fanów zespół a tu proszę bardzo, zespół już z nimi w składzie, zaprezentował drugi album studyjny.

HORTA to formacja tworzona przez trójkę muzyków. Jacek Horta, Łukasz Kufa oraz Tomasz Jagiełowicz na „Moonlight Express” zaprezentowali muzykę, która jest wprost porywająca!

„March of Time” to świetne wydawnictwo dla kogoś, kto rozpoczyna przygodę z tym zespołem, to HELLOWEEN w pigułce – w zasadzie to co najlepsze…

W swojej instrumentalnej muzycznej wizji, HAASTA łączy klimaty prog rockowe, skierowane jednak bardziej w stronę muzyki fusion. Nie jest to jednak fusion do krzty ujazzowione, mimo wszystko więcej tu jednak klimatycznej, ale rockowej aury

Jeśli na czarno-białej okładce widzimy płonący kościół to chyba nikomu nie muszę już tłumaczyć z jakim gatunkiem muzyki mamy do czynienia.

Spoglądając na dumnie prężącego tors faceta z okładki trudno uwierzyć, że Albert Hammond kończy w tym roku równe osiemdziesiąt lat! Jego nowy album jest jednak wystarczającym potwierdzeniem, że to jeszcze nie czas na emeryturę.

Muzyka zespołu przywołuje ducha lat 70-ych ze wskazaniem na Black Sabbath, tyle że z brzmieniem godnym XXI wieku.  Jest soczyście, ciężko i bardzo melodyjnie. Wszystkie utwory to hiciory, które zapisują się w głowie.

„Memory Implanted”, jest albumem instrumentalnym. Mimo że nie mamy tutaj strony lirycznej, nie ma jednak wątpliwości, że jest to dzieło koncepcyjne.

„Disintegration” to kawał muzy, to nieco ponad 30 minut furii (nie mylić z zespołem o tej nazwie) i agresji.

„Extra Force” to ciekawostka dla fanów zespołu, ale i wszystkich, którzy lubują się w natapirowanych włosach i hard rockowych klimatach lat 80-ych.